Kolorowo- spódnicowo

Majówka za nami. Było pięknie, zwłaszcza, że ten czas spędziłam z wspaniałymi ludźmi.

Kapa oczywiście dalej się robi, a w zasadzie ja ją robię. Kwadratów przybywa, może nie z dnia na dzień, ale przybywa. Cztery rzędy kapy zszyte :)

Jednak nie samym szydełkiem człowiek żyje. Na chwilę przerzuciłam się na szycie. Moja córka poprosiła mnie o uszycie spódnic i sukienki. Spódnice już uszyte i zabrane, sukienka po przymiarce czeka na wykończenie. A ja znowu siadam do robienia kapy. Zwłaszcza, że między czasie czeka mnie szycie pościeli i "rogalikowej" poduszki dla córki. 

Miło jest wpleść trochę urozmaicenia w codzienne robótki. 

Wiosenne różnorodności

Wiosna w pełni. Chociaż dzisiaj w sobotnie popołudnie trochę wieje i  niebo za oknem zmienia się w tempie zawrotnym. Raz robi się ciemno, raz wychodzi słońce, a czasami po prostu pada. Ale cóż mamy połowę marca, także pogoda jak na tę porę roku normalna. I tak jak za oknem duża różnorodność, tak u mnie w pokoju robótkowym również różnorodności. Szyję i robię na drutach.

Co do szycia. To przyszedł czas na wyciągnięcie dwóch materiałów i uszycie wiosennych spódnic dla córki. Spódnice proste, na szerokiej gumce, także szycie poszło szybko. W poczekalni krawieckiej czekają jeszcze sukienki. Jedna z jedwabiu i jest na etapie przerabiania. Koleżanka zażyczyła sobie zrobienie z bolerka i sukienki bez rękawów; sukienki na szerokim pasie. Także pruję i szyję. Druga sukienka jest dla mojej córki. Tą trzeba skroić i pozszywać. Obie czekają na najbliższy tydzień.

Szycie, szyciem, ale nie spędzam całych dni siedząc przy maszynie. W tym tygodniu szalałam z drutami. Przede wszystkim musiałam przerobić granatowy sweter prezentowany w ostatnim poście. W zasadzie przeróbka polegała na spruciu przodów i pleców i zrobieniu ich od nowa. Wszystko przez to, że zmieniła się koncepcja swetra. Najpierw Pani chciała szerszy, a później jak przymierzyła okazało się, że jednak lepszy byłby węższy. No i wszystko przerabiałam. Na szczęście nie zniechęcają mnie takie przeróbki. 

Poza tym wydziergałam warkoczową kamizelkę. Przede mną do wydziergania jeszcze jedna taka kamizelka, tylko w innym rozmiarze. Ze względu na to, że nie bardzo chce mi się dziergać warkocze wzięłam się za robienie męskiego swetra, który przede wszystkim składa się z prawych oczek.

Spódnicowo i sweterkowo

Za oknem skwar jakiego już dawno nie było. W domu chodzi wiatrak, ale nie bardzo się to odczuwa. Betony zdążyły się już nagrzać. Pomaga za to chłodna kąpiel i woda z cytryną. I wtedy jest super.

Wreszcie udało mi się zakończyć ostatnie zamówienia. A zamówienia to spódnice małe i duże oraz słoneczny sweter.
Słoneczny sweter jest przepiękny. Ma super kolor i w jesienny dzień lub w letnie chłodne popołudnie będzie wyglądał po prostu słonecznie.

Spódnice małe i duże to kilka spódnic dla dziewczynek w wieku od 3 do 6 lat oraz dwie spódnice dla mojej córki.

Spódnice dla małych dziewczynek powstały w wyniku przeglądu materiałów i ubrań mojej córki. Z tego w czym córka już nie będzie chodziła, a co miała tylko raz na sobie oraz z resztek znalezionych w szafie udało mi się wykombinować trzy takie same spódniczki. Trzy takie same, ponieważ trafią do dwóch sióstr i ich kuzyneczki.

Poza tym dla dwóch sióstr uszyłam dwie długie spódnice na gumce. Jedną wykończyłam ozdobną koronką. Jedna ze spódnic trafiła już do właścicielki i służy jako sukienka bez ramiączek  :) Jest na gumce także świetnie trzyma się również pod pachami.

Spódnic córki były dwie: jedna łososiowa, druga granatowa obie na szerokiej gumie. Niestety nie udało mi się zrobić zdjęć. :) Szyłam je z żorżety i szczerze to uczyłam się przy nich cierpliwości. Materiał nie to, że się "ruszał" przy każdym poruszeniu nożyczek to jeszcze przy szyciu marszczył się okropnie. Nie pomogło nawet rzadkie ustawienie ściegu. Ale nie poddałam się, szyłam, prułam i znowu szyłam. W końcu po drugim pruciu udało się. Hura!!! Letnie spódnice przydały się mojej córce w te letnie upały.

Jedzie pociąg z daleka....

Jedzie pociąg z daleka, aż trafił na mały, chłopięcy sweterek. 

Z naszywania lalek na sweterki przerzuciłam się na naszywanie elementów chłopięcych. Powiem szczerze, że naszywanie chłopięcych elementów też mi się podoba. Najbardziej jednak cieszy mnie to, że znalezienie drugiego takiego samego sweterka z pociągiem naszytym właśnie z takich ścinków materiału będzie trudne. 

Unikatowy sweterek wygląda bardzo ładnie. Trafił już do właściciela, który raczej nie przywiązuje większej uwagi do tego co na niego nakładają (przynajmniej na razie). Babci jednak ze sweterka bardzo zadowolona :)

W oczekiwaniu na zakończenie remontu uszyłam spódnicę córce. Spódnica jest z cieniutkiej żorżety. Mimo tego, że szyło się ją dość szybko, bo spódnica na szerokiej gumce w pasie, jednak muszę przyznać, że materiał nie należy do najżyczliwszych do szycia.

Przede mną do uszycia jeszcze tunika co prawda w innym kolorze, ale też z żorżety. Także czeka mnie trochę szwalniczej zabawy :) Na szczęście to dopiero od poniedziałku. Dzisiaj i jutro odpoczywam od robótek i nadrabiam zaległości blogowe.